சிறிலங்கா அரசாங்கம் முன்வைத்துள்ள பயங்கரவாதத்தில் இருந்து அரசைப் பாதுகாக்கும் சட்ட வரைவு   குறித்து ஐ.நாவின் சிறப்பு நிபுணர்கள் கவலை வெளியிட்டுள்ளனர்.

இந்த சட்ட வரைவு அனைத்துலக சட்டத்துடன் இணங்குவதில் கணிசமான குறைபாடுகளைக் கொண்டிருப்பதாக அவர்கள் ஆழ்ந்த கவலையை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

பயங்கரவாத எதிர்ப்பு மற்றும் மனித உரிமைகள் தொடர்பான சிறப்பு அறிக்கையாளர், தன்னிச்சையான தடுப்புக்காவல் தொடர்பான பணிக்குழு, கட்டாயமாக அல்லது தன்னிச்சையற்ற காணாமல் போதல்கள் தொடர்பான  பணிக்குழு மற்றும் நீதிக்கு புறம்பான மரணதண்டனைகள், மனித உரிமைகள் பாதுகாவலர்கள், தனியுரிமை மற்றும் சித்திரவதை தொடர்பான சிறப்பு அறிக்கையாளர்கள் உள்ளிட்ட,  ஐ.நா. மனித உரிமைகள் ஆணையை கொண்டுள்ள நிபுணர்களினால் வெளியிடப்பட்டுள்ள கூட்டு அறிக்கையில் இதுபற்றி கவலை வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

சட்டவரைவின் தற்போதைய கட்டமைப்பு “குறிப்பிடத்தக்க வகையில் தெளிவற்றதாகவும், பரந்ததாகவும் உள்ளது.

இது எதிர்பாராத விளைவுகள் மற்றும் வேண்டுமென்றே தவறாகப் பயன்படுத்துவது ஆகிய இரண்டிற்கும் காரணமாக அமையும்.

இது சிவில் சமூகம் மற்றும் மனித உரிமைகள் பாதுகாவலர்களை குறிவைக்கப் பயன்படுத்தப்படலாம்.

பிரிவு 3 இன் கீழ் பயங்கரவாதம் குறித்து முன்மொழியப்பட்டுள்ள வரையறை சட்டபூர்வமான கொள்கையை பூர்த்தி செய்யத் தவறிவிட்டது.

அனைத்துலக சிறந்த நடைமுறைகளின்படி, பயங்கரவாதத்தை மரணம், கடுமையான உடல் காயம் அல்லது பணயக்கைதிகள் பிடிப்பு உள்ளிட்ட நடத்தைக்கு மட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

வெறும் காயம், சொத்து சேதம் மற்றும் கொள்ளை அல்லது ஆயுதக் குற்றங்கள் போன்ற பொதுவான குற்றங்களையும் இந்த சட்டவரைவு உள்ளடக்கியுள்ளது.

மேலும் ஒரு நாட்டின் “இறையாண்மையை மீறுதல்” போன்ற பரந்த நோக்கக் கூறுகளை நீக்க வேண்டும்.

குறிப்பாக பிரிவு 78 இன் கீழ் “இரகசியத் தகவல்” என்பதன் விரிவான வரையறை தொடர்பாக, கருத்துச் சுதந்திரத்தின் மீதான சட்டத்தின் தாக்கம் கடுமையான விமர்சனங்களை ஈர்ப்பதாக உள்ளது.

பிரிவு 8 உடன் படிக்கும்போது, ​​பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள், காவல்துறையின் தவறான நடத்தை அல்லது மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்த சட்டபூர்வமான ஊடக அறிக்கையிடலை குற்றமாக்கக் கூடும்.

“தூண்டுதல்” என்பதற்குப் பதிலாக பயங்கரவாதத்தை “ஊக்குவித்தல்” என்ற தெளிவற்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துவது, குற்றவியல் பொறுப்புக்கான வரம்பை மிகக் குறைவாக அமைக்கிறது.

ஒரு செய்தி பயங்கரவாதச் செயலைத் தூண்டுவதற்காகவே என்பதை நிரூபிக்க தேவையான “இரட்டை நோக்கம்” தேவை இல்லை.

இதேபோன்று, பிரிவு 10 இன் கீழ் “பயங்கரவாத வெளியீடுகளைப் பரப்புவது” என்பது மிகவும் விரிவானது, இது ஊடகவியலாளர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் அல்லது ஆர்வலர்கள் மீது வழக்குத் தொடர வழிவகுக்கும்.

ஆயுதப்படைகள் மற்றும் கடலோர காவல்படைக்கு விரிவான காவல்துறை அதிகாரங்களை நீடிப்பது, “நிரந்தர இராணுவ மயமாக்கப்பட்ட அவசரகால நிலையை” இயல்பாக்குவதற்கான சாத்தியப்பாட்டை ஏற்படுத்தும்.

24 மணிநேரம் வரை இராணுவக் காவலில் வைக்க அனுமதிப்பது, மற்றும் குறிப்பிடப்படாத பயண நேரம், இந்த இடைவெளி துஷ்பிரயோகத்திற்கும், குறுகிய கால கட்டாய காணாமல் போதலுக்கும் வழிவகுக்கும்.

நிர்வாகத் துறையால், இரண்டு ஆண்டுகள் வரை  காவலில் வைக்க வழிவகுக்கும், இந்த வரைவு தனிநபர்களை விடுவிக்க அல்லது அவர்களின் காவலின் சட்டப்பூர்வத்தன்மையை மறுபரிசீலனை செய்வதற்கான நீதிபதிகளின் அதிகாரத்தை  நீக்குகிறது, இது அத்தியாவசிய நீதித்துறை மேற்பார்வையை இல்லாமல் செய்கிறது.

ஒரு நபர் ஒரு குற்றத்தைச் செய்ய “சாத்தியம்” என்ற தெளிவற்ற தரத்தின் அடிப்படையில் தகவல்தொடர்புகளை இடைமறிக்க அனுமதிக்கும் விதிகள் ஆபத்தானவை.

இறுதியாக,  பிரிவு 70   சிவில் அல்லது குற்றவியல் நடவடிக்கைகளில் இருந்து அதிகாரிகளைப் பாதுகாக்கிறது.

மேலும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஒரு பயனுள்ள தீர்வுக்கான உரிமை முழுமையாக இல்லாமல் செய்யப்பட்டுள்ளது.

அத்துடன்  அடிப்படை மாற்றத்தை பிரதிபலிக்கும் வகையில், ஐ.நா அறிக்கையாளர்கள் சட்ட வரைவின் தலைப்பை மறுபரிசீலனை செய்யுமாறும் அரசாங்கத்தை வலியுறுத்தியுள்ளனர்.

அது “அரசை” விட “மக்கள்” அல்லது “மக்கள்தொகையை” பாதுகாப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்றும் ஐ.நா நிபுஏணர்கள் பரிந்துரைத்துள்ளனர்.