சிறிலங்கா அரசாங்கம் அறிமுகப்படுத்தியுள்ள ‘அரசு சாரா நிறுவனங்கள் (பதிவு மற்றும் மேற்பார்வை) சட்டமூலம் 2026’-ன் சில விதிகள் குறித்து, மனித உரிமைகள் மற்றும் கருத்து சுதந்திரம் தொடர்பான விவகாரங்களில் பணியாற்றும் ஐ.நா.வின் சிறப்பு அறிக்கையாளர்கள் , கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.

இந்த விதிகள், அனைத்துலக மனித உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் உள்ள ‘கூட்டு சேரும் உரிமை’ (freedom of association) மற்றும் பயங்கரவாதத்திற்கு நிதியளிப்பு தடுப்பு தொடர்பான அனைத்துலக தரநிலைகள் ஆகியவற்றுடன் முரண்படுவதாக அவர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.

இது குறித்து அவர்கள் செப்ரெம்பர் 28,ஆம் நாள் சிறிலங்கா அரசாங்கத்திற்கு எழுத்துப்பூர்வமாக அறிக்கை ஒன்றை அனுப்பியுள்ளனர்.

மனித உரிமைகள் மற்றும் அடிப்படை சுதந்திரங்களை மேம்படுத்துதல் மற்றும் பாதுகாப்பதற்கான சிறப்பு அறிக்கையாளர் பென் சோல் (Ben Saul); கருத்து மற்றும் வெளிப்பாட்டு சுதந்திர உரிமையை மேம்படுத்துதல் மற்றும் பாதுகாப்பதற்கான சிறப்பு அறிக்கையாளர் லியோபோல்டோ மால்டோனாடோ குட்டெரெஸ் (Leopoldo Maldonado Gutiérrez); அமைதியான முறையில் ஒன்றுகூடுதல் மற்றும் சங்கம் அமைப்பதற்கான சுதந்திர உரிமைகளுக்கான சிறப்பு அறிக்கையாளர் ஜினா ரோமெரோ (Gina Romero); மற்றும் மனித உரிமைப் பாதுகாவலர்களின் நிலைமை குறித்த சிறப்பு அறிக்கையாளர் அண்ட்ரியா பொலானோஸ் வர்காஸ் (Andrea Bolaños Vargas) ஆகியோர், இந்த அறிக்கையில் கையெழுத்திட்டுள்ளனர்.

அந்த அறிக்கையின்படி, தற்போதைய சட்டமூலம் குறித்து சிறிலங்காவில் வரையறுக்கப்பட்ட பங்குதாரர்களுடன் மட்டுமே ஆலோசனைகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

இந்த மசோதாவின் கீழ், அனைத்து அரசு சாரா நிறுவனங்களும் உரிய அதிகார அமைப்பிடம் (Competent Authority) பதிவு செய்வது கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது (பிரிவு 8); பதிவு செய்யத் தவறுவது குற்றமாகக் கருதப்படும் (பிரிவு 19) என்பதோடு, பதிவு செய்யப்படாத குழுக்கள் செயற்படுவதும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஒரு நிறுவன அமைப்பின் இயக்குநர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகளும் குற்றவியல் பொறுப்புக்கு உள்ளாவார்கள் (பிரிவு 20).

பதிவுச் சான்றிதழ் மூன்று ஆண்டுகளுக்குச் செல்லுபடியாகும் (பிரிவு 10); எனவே, ஒரு நிறுவனம் தொடர்ந்து செயற்பட அந்தச் சான்றிதழைப் புதுப்பிக்க வேண்டியிருக்கும்.

பதிவு அல்லது புதுப்பித்தல் தொடர்பான முடிவை எடுப்பதற்கு எந்தக் காலக்கெடுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை; இருப்பினும், பதிவு அங்கீகரிக்கப்படும் வரை அரசு சாரா நிறுவனங்கள் தங்கள் செயல்பாடுகளைத் தொடங்க முடியாது.

மதச்சார்பற்ற அல்லது ஒரு அமைப்பின் அரசியலமைப்பு ரீதியான நோக்கங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு தன்னார்வ சமூக சேவை நடவடிக்கை அல்லது திட்டத்தைப் பதிவு செய்யுமாறு, தகுதிவாய்ந்த அதிகார அமைப்புக்கு இந்தச் சட்டமூலம் கூடுதல் அதிகாரத்தை அளிக்கிறது.

பதிவு செய்யப்பட்டவுடன், பிரிவு 15(2)(a)-(m)-இன் கீழான கடமைகள் பொருந்தும்; இதன் மூலம், இல்லையெனில் விதிவிலக்கு பெற்றிருக்கக்கூடிய அமைப்புகளும் ஒழுங்குமுறை வரம்பிற்குள் கொண்டு வரப்படுகின்றன.

மேலும், தாய் அமைப்பு விதிவிலக்கு பெற்றிருந்தாலும் கூட, அதன் குடிமைசார், தொண்டு அல்லது கொள்கை பரப்புரை (advocacy) நடவடிக்கைகள் கட்டுப்பாட்டிற்கு உட்படுத்தப்படுகின்றன.

அரசு சாரா அமைப்புகளின்  மீது இச்சட்டமூலம் பல கடமைகளை விதிக்கிறது. அவற்றுள் பின்வருவன அடங்கும்:

“அரசின் கொள்கைகளுக்கு இணங்கிச் செயற்படுதல்”;

“சிறிலங்காவின் இறையாண்மை அல்லது பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டைப் பாதிக்கும் அல்லது அரசியலமைப்பின் விதிகளுக்கு முரணான எந்தவொரு செயலிலும் ஈடுபடாதிருத்தல்”;

“பொதுமக்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் நலனைப் பாதிக்கும் வகையிலான பொது அமைதியின்மைக்குத் தூண்டுதல் அல்லது காரணமாக அமைதல் ஆகியவற்றைச் செய்யாதிருத்தல்”;

“தேர்தலுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் அல்லது அத்தகைய அமைப்பின் நோக்கங்களில் ஒன்றாக இல்லாத பட்சத்தில், அரசியல் சித்தாந்தங்களை ஆதரிப்பதற்காக அவ்வமைப்பின் நிதியையோ வளங்களையோ பயன்படுத்திப் பரப்புரை நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடாதிருத்தல்”;

“அமைப்பின் நிதியை அது பதிவு செய்யப்பட்ட நோக்கங்களுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்துதல்”;

மற்றும் “எந்தவொரு மக்கள் நிதி திரட்டும் நடவடிக்கையையும் தொடங்குவதற்கு முன் தகுதிவாய்ந்த அதிகார அமைப்புக்கு அறிவித்தல்” (பிரிவு 15). சிறிலங்கா மத்திய வங்கியின் அறிவுறுத்தல்களுக்கு இணங்கிச் செயல்படுதல் (பிரிவு 15(2)(h)) மற்றும் குறிப்பிட்ட நிதிகள் மற்றும் கணக்கு விவரங்களை வெளிப்படுத்துதல் (பிரிவு 5(i)) போன்ற கடமைகளும் இதில் உள்ளன;

இவை அரசின் நிதிசார் கட்டுப்பாட்டை விரிவுபடுத்துகின்றன.

“சங்கங்கள் அமைப்பதற்கான சுதந்திர உரிமையின் பாதுகாப்பைப் பெறுவதற்கு, உள்நாட்டு அங்கீகாரம் அல்லது அனுமதி எதுவும் தேவையில்லை என்ற கொள்கைக்கு முரணாக, இந்த சட்டமூலத்தில் உள்ள அரசு சாரா அமைப்புகள் மற்றும் சில சமயங்களில் அவற்றின் செயல்பாடுகள் மற்றும் திட்டங்களைப் பதிவு செய்வதற்கான நிபந்தனைகள் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய அபராதங்கள் ஆகியவை அமைந்துள்ளன என்பது குறித்து நாங்கள் கவலை கொள்கிறோம் (மனித உரிமைகள் குழுவின் வரைவு பொதுக் கருத்து எண் 38, பத்திகள் 13, 30 மற்றும் 43).

மனித உரிமைகள் பேரவையின்  தீர்மானம் 22/6-ஐ நாங்கள் நினைவுபடுத்துகிறோம்;அத்தீர்மானம், ‘சிவில் சமூக அமைப்புகளின் பதிவுக்கான நடைமுறைகள் வெளிப்படையானதாகவும், அணுகக்கூடியதாகவும், பாகுபாடற்றதாகவும், விரைவானதாகவும், குறைந்த செலவுடையதாகவும், மேல்முறையீட்டு வசதி கொண்டதாகவும், தேசிய சட்டங்களுக்கு இணங்க மீண்டும் பதிவு செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தைத் தவிர்ப்பதாகவும், சர்வதேச மனித உரிமைகள் சட்டத்திற்கு இணக்கமாகவும் இருப்பதை’ உறுதி செய்யுமாறு நாடுகளை வலியுறுத்துகிறது (பத்தி 8),” என்றும் ஐ.நா சிறப்பு அறிக்கையாளர்கள் அந்த அறிக்கையில் கூறியுள்ளனர்.